ಲಂಡನ್: ವಾಸನೆ ತಿಳಿಯುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು (ಘ್ರಾಣಶಕ್ತಿ) ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ. ಇದು ಮಧುಮೇಹ (ಡಯಾಬಿಟಿಸ್), ಸ್ಟ್ರೋಕ್, ಪಾರ್ಕಿನ್ಸನ್ ಮತ್ತು ಮೂತ್ರಪಿಂಡದ ವೈಫಲ್ಯದಷ್ಟೇ (ಕಿಡ್ನಿ ಫೇಲ್ಯೂರ್) ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜೀವನದ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಗಂಭೀರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೊಸ ಅಧ್ಯಯನವೊಂದು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದೆ.
ವಾಸನೆ ಅಥವಾ ರುಚಿಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಜನರು ಬೆಳಗಿನ ಕಾಫಿಯ ಸುವಾಸನೆ ಅಥವಾ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಿದ ರುಚಿಕರವಾದ ಊಟದ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಸಂತೋಷಗಳನ್ನು ಸಹ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇದನ್ನು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಅನನುಕೂಲತೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆಯಾದರೂ, ಇದರಿಂದ ರೋಗಿಗಳ ಜೀವನವು ಬೇಸರದಿಂದ ತುಂಬಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ಗಂಭೀರ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವವರು ಪಡುವಷ್ಟೇ ಮಾನಸಿಕ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಇವರೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ವರದಿ ಹೇಳಿದೆ.
ಕೋವಿಡ್-19 ಮತ್ತು ಘ್ರಾಣಶಕ್ತಿ ನಷ್ಟ
ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಐವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ವಾಸನೆ ಅಥವಾ ರುಚಿಯ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಯಿಂದ ತೊಂದರೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕೋವಿಡ್-19 ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸನೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು (ಅನೋಸ್ಮಿಯಾ) ಮತ್ತು ರುಚಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು (ಅಗ್ಯುಸಿಯಾ) ಪ್ರಮುಖ ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದಾಗ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರು ಇದರ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದರು.
ಸಂಶೋಧನೆ ಹೇಳುವುದೇನು?
ಯುನಿವರ್ಸಿಟಿ ಆಫ್ ಈಸ್ಟ್ ಆಂಗ್ಲಿಯಾ (UEA) ಸಂಶೋಧಕರು ನಡೆಸಿರುವ ಈ ಹೊಸ ಅಧ್ಯಯನವು, ಈ ಎರಡು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ನಷ್ಟವು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಎಷ್ಟು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿದೆ.
ಈ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡಿರುವ ಯುಇಎ ನಾರ್ವಿಚ್ ಮೆಡಿಕಲ್ ಸ್ಕೂಲ್ನ ಪ್ರಮುಖ ಸಂಶೋಧಕ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಕಾರ್ಲ್ ಫಿಲ್ಪಾಟ್:
“ವಾಸನೆ ಮತ್ತು ರುಚಿಯ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ತೀವ್ರವಾದ ಮಾನಸಿಕ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ. ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಜೀವನವನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸುವಂತಹ ಇತರ ಗಂಭೀರ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ.”
ಅವರ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ರೋಗಿಗಳು ಈ ಕೆಳಗಿನ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ:
ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ನಷ್ಟ: ಆಹಾರದ ಮೇಲಿನ ಆಸಕ್ತಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ದೂರವಿರುವುದು: ನಾಲ್ಕು ಜನರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯಲು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಾರೆ.
ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಆತಂಕ: ಹೊಗೆ ಅಥವಾ ಗ್ಯಾಸ್ ಸೋರಿಕೆಯ ವಾಸನೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿರುವುದರಿಂದ ಸದಾ ಆತಂಕದಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ.
ಖಿನ್ನತೆ: ವಾಸನೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡವರಲ್ಲಿ ಖಿನ್ನತೆ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದಿಂದ ದೂರವಿರುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ.
ಸಂಶೋಧನೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳು:
‘ಕ್ಲಿನಿಕಲ್ ಒಟೊಲಾರಿಂಗಾಲಜಿ’ (Clinical Otolaryngology) ಜರ್ನಲ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಈ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ, ಸಂಶೋಧಕರು ಮಧುಮೇಹ, ಸ್ಟ್ರೋಕ್, ಹೃದಯ ವೈಫಲ್ಯ, ಆಸ್ತಮಾ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಕಾಯಿಲೆಗಳ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಸ್ಕೋರ್ಗಳನ್ನು ವಾಸನೆ ನಷ್ಟದ ಸಮಸ್ಯೆ ಇರುವವರೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟ 455 ರೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಖಿನ್ನತೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವುದು ಕಂಡುಬಂದಿದೆ.
ಇವರಲ್ಲಿ ಐವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ಮಧ್ಯಮ, ತೀವ್ರ ಅಥವಾ ಅತ್ಯಂತ ತೀವ್ರವಾದ ಖಿನ್ನತೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಅನೇಕರಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡುವುದು ಕೇವಲ ಬದುಕಲು ಮಾಡುವ ಒಂದು ಯಾಂತ್ರಿಕ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆಯೇ ಹೊರತು ಅದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಆನಂದ ಉಳಿದಿಲ್ಲ.
ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿರುವ ರೋಗಲಕ್ಷಣ
“ನಾವು ರುಚಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವ ಬಹುಪಾಲು ಅಂಶಗಳು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ವಾಸನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿರುತ್ತವೆ” ಎಂದು ಪ್ರೊ. ಫಿಲ್ಪಾಟ್ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. “ಹೀಗಾಗಿ ಇದು ನಷ್ಟವಾದಾಗ ಆಹಾರವು ಸಪ್ಪೆಯಾಗಿ, ಲೋಹದ ರುಚಿಯಂತೆ ಅಥವಾ ಅಸಹ್ಯವಾಗಿ ಭಾಸವಾಗಬಹುದು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಕೆಲವರು ಹಸಿವಿಲ್ಲದೆ ತೂಕ ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಹೆಚ್ಚಿನ ರುಚಿ ಹಾಗೂ ಸಿಹಿಯ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ಅತಿಯಾಗಿ ತಿಂದು ತೂಕ ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.”
ಇಷ್ಟೊಂದು ತೀವ್ರವಾದ ಪರಿಣಾಮಗಳಿದ್ದಾಗ್ಯೂ, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸನೆ ಮತ್ತು ರುಚಿಯ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಗಳನ್ನು ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ವೈದ್ಯರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇದು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಅಥವಾ ಸಣ್ಣ ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂದು ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಭರವಸೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಈ ಲಕ್ಷಣಗಳು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮುಂದುವರಿಯಬಹುದು. ಪ್ರಸ್ತುತ ಇದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಸೂಕ್ತ ತಜ್ಞರ ಸೇವೆಗಳು ಮತ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಸೀಮಿತವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಕಳವಳ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.
