ಮದುವೆ ಸಮಾರಂಭಗಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ವರ್ಷದವರೆಗೆ ಚಿನ್ನ ಖರೀದಿಸುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿ ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಭಾರತೀಯರಲ್ಲಿ ಮನವಿ ಮಾಡಿದ್ದು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಹಲವರಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿ ಮೂಡಿಸಿದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನವು ಕೇವಲ ಐಷಾರಾಮಿ ವಸ್ತುವಲ್ಲ; ಅದು ಮದುವೆ, ಸಂಪ್ರದಾಯ, ಉಳಿತಾಯ ಮತ್ತು ಕೌಟುಂಬಿಕ ಭದ್ರತೆಯೊಂದಿಗೆ ಆಳವಾಗಿ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ಭಾರತೀಯ ಕುಟುಂಬಗಳು ಚಿನ್ನವನ್ನು ಸಮೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ರಕ್ಷಣೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾ ಬಂದಿವೆ.
ಹೀಗಾಗಿ, ಪ್ರಧಾನಿಯವರು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಚಿನ್ನದ ಖರೀದಿಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಕೋರಿದಾಗ, ಆ ಹೇಳಿಕೆಯು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ, ಹಣಕಾಸು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಚರ್ಚೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು
ಆದರೆ, ತಜ್ಞರ ಪ್ರಕಾರ ಈ ಮನವಿಯು ಕೇವಲ ಆಭರಣ ಅಥವಾ ಮದುವೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದಲ್ಲ. ಇದು ಜಾಗತಿಕ ಅಸ್ಥಿರತೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ವಿದೇಶಿ ವಿನಿಮಯ ಮೀಸಲು ನಿಧಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ದೊಡ್ಡ ಆರ್ಥಿಕ ಕಾಳಜಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದಾಗಿದೆ.
ಚಿನ್ನ ಖರೀದಿಸದಂತೆ ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿ ಕೋರಿದ್ದೇಕೆ?
ಪಶ್ಚಿಮ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿನ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವದ ಪ್ರಮುಖ ತೈಲ ಸಾಗಣೆ ಮಾರ್ಗವಾದ ‘ಹಾರ್ಮುಜ್ ಜಲಸಂಧಿ’ಯ ಸಂಘರ್ಷಗಳಿಂದಾಗಿ ಜಾಗತಿಕ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲ ಬೆಲೆಗಳು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಏರಿಕೆಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನಿಯವರು ಈ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ತೈಲ ಬೆಲೆಯು ಕೆಲವೇ ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಬ್ಯಾರೆಲ್ಗೆ 70 ಡಾಲರ್ನಿಂದ ಸುಮಾರು 126 ಡಾಲರ್ಗೆ ಏರಿಕೆಯಾಗಿದ್ದು, ಭಾರತದಂತಹ ತೈಲ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ದೇಶಗಳ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದೆ.
ಭಾರತವು ತನ್ನ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲ ಅಗತ್ಯದ ಬಹುಭಾಗವನ್ನು ವಿದೇಶಗಳಿಂದ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಈ ಆಮದುಗಳಿಗೆ ಅಮೆರಿಕನ್ ಡಾಲರ್ಗಳಲ್ಲಿ ಪಾವತಿಸಬೇಕಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ತೈಲ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯು ವಿದೇಶಿ ಕರೆನ್ಸಿಯ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ಮೌಲ್ಯದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಹೇರುತ್ತದೆ.
ತಮ್ಮ ಭಾಷಣದ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿಯವರು ಇಂಧನ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಮತ್ತು ವಿದೇಶಿ ವಿನಿಮಯ ಮೀಸಲು ನಿಧಿಯನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸುವ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೇಳಿದರು. “ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ಪೆಟ್ರೋಲ್-ಡೀಸೆಲ್ ತುಂಬಾ ದುಬಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಪೆಟ್ರೋಲ್-ಡೀಸೆಲ್ ಖರೀದಿಸಲು ವ್ಯಯಿಸುವ ವಿದೇಶಿ ವಿನಿಮಯವನ್ನು ಉಳಿಸುವುದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿದೆ,” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು. ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವರು, “ಮದುವೆಗಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ವರ್ಷದವರೆಗೆ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಖರೀದಿಸಬೇಡಿ ಎಂದು ನಾನು ಜನರಲ್ಲಿ ಮನವಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ,” ಎಂಬ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿದರು.
ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕತೆಗೆ ಚಿನ್ನದ ಆಮದು ಏಕೆ ಮುಖ್ಯ?
ಭಾರತವು ವಿಶ್ವದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಚಿನ್ನದ ಗ್ರಾಹಕ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಉತ್ಪಾದನೆ ತೀರಾ ಕಡಿಮೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಆಮದಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ. ಭಾರತೀಯರು ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಆಮದು ಮಾಡಿದ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಖರೀದಿಸಿದಾಗ, ಭಾರತವು ಆ ಪಾವತಿಗಾಗಿ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಅಮೆರಿಕನ್ ಡಾಲರ್ಗಳನ್ನು ಖರ್ಚು ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಾಮಾನ್ಯ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಜಾಗತಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅದರಲ್ಲೂ ತೈಲ ಬೆಲೆಗಳು ಗಗನಕ್ಕೇರಿದಾಗ, ವಿದೇಶಿ ವಿನಿಮಯ ಮೀಸಲು ಹೇಗೆ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಜಾಗರೂಕವಾಗುತ್ತವೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದಂತಹ “ಅನಿವಾರ್ಯವಲ್ಲದ ಆಮದುಗಳನ್ನು” ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ನಾಯಕರು ಜನರಲ್ಲಿ ಕೋರುತ್ತಾರೆ.
ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಮನವಿಗಳು ಹೊಸತಲ್ಲ
ಆರ್ಥಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಖರೀದಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಕರೆ ನೀಡಿದ ಮೊದಲ ನಾಯಕ ಮೋದಿಯವರೇನಲ್ಲ. ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಅನೇಕ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿವೆ:
ಮೊರಾರ್ಜಿ ದೇಸಾಯಿ ಮತ್ತು ಗೋಲ್ಡ್ ಕಂಟ್ರೋಲ್ ಆಕ್ಟ್: 1962ರ ಭಾರತ-ಚೀನಾ ಯುದ್ಧದ ನಂತರ ಭಾರತವು ತೀವ್ರ ವಿದೇಶಿ ವಿನಿಮಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟನ್ನು ಎದುರಿಸಿತ್ತು. ಆಗಿನ ಹಣಕಾಸು ಸಚಿವ ಮೊರಾರ್ಜಿ ದೇಸಾಯಿಯವರು ಚಿನ್ನದ ಆಮದು ತಗ್ಗಿಸಲು ‘ಗೋಲ್ಡ್ ಕಂಟ್ರೋಲ್ ಆಕ್ಟ್’ ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿದ್ದರು. ಇದು ಚಿನ್ನದ ಬಿಸ್ಕತ್ತು ಮತ್ತು ನಾಣ್ಯಗಳ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧಿಸಿತು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳ ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು 22 ಕ್ಯಾರೆಟ್ನಿಂದ 14 ಕ್ಯಾರೆಟ್ಗೆ ಇಳಿಸಿತು. ಇದರಿಂದ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಅಕ್ಕಸಾಲಿಗರು ಕೆಲಸ ಕಳೆದುಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ಕಳ್ಳಸಾಗಣೆ ಜಾಲಗಳು ಹೆಚ್ಚಾದವು. ಕೊನೆಗೆ 1990ರಲ್ಲಿ ಈ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು.
2013ರಲ್ಲಿ ಪಿ. ಚಿದಂಬರಂ ಮನವಿ: 2013ರಲ್ಲಿ ರೂಪಾಯಿ ಮೌಲ್ಯ ಕುಸಿದಾಗ ಮತ್ತು ಚಾಲ್ತಿ ಖಾತೆ ಕೊರತೆ ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ, ಅಂದಿನ ಹಣಕಾಸು ಸಚಿವ ಪಿ. ಚಿದಂಬರಂ ಅವರು “ಜನರು ಒಂದು ವರ್ಷ ಚಿನ್ನ ಖರೀದಿಸಬಾರದು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಆಸೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರು. ಸರ್ಕಾರವು ಚಿನ್ನದ ಮೇಲಿನ ಆಮದು ಸುಂಕವನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿಸಿತ್ತು.
ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲೂ ನಡೆದಿತ್ತು ಇಂತಹ ಕ್ರಮ: 1933ರ ಮಹಾ ಆರ್ಥಿಕ ಕುಸಿತದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ (Great Depression), ಅಮೆರಿಕ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಫ್ರಾಂಕ್ಲಿನ್ ಡಿ. ರೂಸ್ವೆಲ್ಟ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ಬಳಿಯಿರುವ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ನಿಗದಿತ ಬೆಲೆಗೆ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸುವಂತೆ ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ಆದೇಶ ನೀಡಿದ್ದರು.
