ನಾವು ಈಗಾಗಲೇ ಮಾನಸಿಕ ನೋವಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ದುಃಖದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಸೋಜಿಗದ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಅರಿವಿಲ್ಲದೆಯೇ ದುಃಖದ ಹಾಡುಗಳತ್ತಲೇ ವಾಲುತ್ತದೆ. ಈ ಹಾಡುಗಳು ಕೇಳಿದಾಗ ನೋವು ಕಡಿಮೆಯಾಗುವ ಬದಲು, ಮನಸ್ಸು ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಾರವಾಗಿ, ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಮನೋವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ನರವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಕೆಲವು ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಎಂಪತಿ (Empathy) ಅಥವಾ ಸಹಾನುಭೂತಿ: ಮನುಷ್ಯನ ಮೆದುಳು ಸಂಗೀತದ ಮೂಲಕ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ವಿಶೇಷ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ನಾವು ದುಃಖದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಅದೇ ರೀತಿಯ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಹಾಡನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ನಮ್ಮ ಮೆದುಳು ಆ ಹಾಡಿನ ಗಾಯಕನ ನೋವನ್ನು ತನ್ನದೇ ನೋವು ಎಂದು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ‘ಸಹಾನುಭೂತಿ’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಇದು ನಮ್ಮ ನೋವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಪ್ರೊಲ್ಯಾಕ್ಟಿನ್ (Prolactin) ಹಾರ್ಮೋನ್: ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುವಂತಹ ದುಃಖದ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ನಮ್ಮ ದೇಹದಲ್ಲಿ ‘ಪ್ರೊಲ್ಯಾಕ್ಟಿನ್’ ಎಂಬ ಹಾರ್ಮೋನ್ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಹಾರ್ಮೋನ್ ದುಃಖವನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುವ ಗುಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ, ಅತಿಯಾದ ನೋವಿನಲ್ಲೂ ಹಾಡು ಕೇಳಿ ಅತ್ತಾಗ ಮನಸ್ಸು ಹಗುರವಾಗುತ್ತದೆ.
ನೆನಪುಗಳ ಬೆಸುಗೆ: ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಕೆಲವು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕ್ಷಣಗಳು ಕೆಲವು ಹಾಡುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ. ಹಳೆಯ ನೋವಿನ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಹಾಡನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಮೆದುಳು ಆ ಕ್ಷಣವನ್ನು ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿ ಮರುಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ನೋವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಏಕಾಂಗಿಯಲ್ಲ ಎಂಬ ಭಾವನೆ: ದುಃಖದ ಹಾಡುಗಳು ಕೇಳಿದಾಗ ನಮಗೆ ‘ಈ ನೋವು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ನಾನು ಒಬ್ಬನೇ ಅಲ್ಲ’ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ನಮ್ಮ ನೋವನ್ನು ಹಾಡಿನ ಮೂಲಕ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎನಿಸಿದಾಗ, ಆ ನೋವಿನ ತೀವ್ರತೆ ಅಥವಾ ‘ಭಾರ’ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.
ಮನೋವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುವ ಪ್ರಕಾರ, ದುಃಖದ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದು ಒಂದು ರೀತಿಯ ‘ಎಮೋಷನಲ್ ಕ್ಯಾಥರ್ಸಿಸ್’ (Emotional Catharsis) ಅಥವಾ ಭಾವನೆಗಳ ಶುದ್ಧೀಕರಣವಾಗಿದೆ. ನೋವನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕುವ ಬದಲು, ಹಾಡಿನ ಮೂಲಕ ಅದನ್ನು ಹೊರಹಾಕುವುದು ಮನಸ್ಸಿನ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಅನಿವಾರ್ಯ.
ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ, ದುಃಖದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹಾಡುಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಅಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ ನಿಜ, ಆದರೆ ಅದೇ ಕಣ್ಣೀರು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಗೂಡುಕಟ್ಟಿದ ನೋವನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನಮಗೆ ಸಮಾಧಾನದ ತಂಗಾಳಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ.
