ಗುರುಗ್ರಾಮ: ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಎಷ್ಟೇ ಮುಂದುವರಿದಿದ್ದರೂ ಸಣ್ಣದೊಂದು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ದುರಂತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಹರಿಯಾಣದ ಗುರುಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿರುವ ಈ ಘಟನೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ. ಇನ್-ವಿಟ್ರೋ ಫರ್ಟಿಲೈಸೇಶನ್ (IVF) ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಮೂಲಕ ತಮಗೆ ಜನಿಸಿದ ಅವಳಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಹಾಗೂ ತಮಗೂ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಜೈವಿಕ (ಜಿನೆಟಿಕ್) ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಆಘಾತಕಾರಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದ ದಂಪತಿಯೊಬ್ಬರು ಈಗ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರಿದ್ದಾರೆ. ಕ್ಲಿನಿಕ್ನ ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿತನದಿಂದಾಗಿ ಬೇರೊಂದು ದಂಪತಿಯ ಭ್ರೂಣವನ್ನು ಈ ಮಹಿಳೆಗೆ ಅಳವಡಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಗಂಭೀರ ಆರೋಪ ಕೇಳಿಬಂದಿದೆ.
ವಾಡಿಕೆ ತಪಾಸಣೆಯಲ್ಲಿ ಬಯಲಾದ ಕಹಿ ಸತ್ಯ!
ಐವಿಎಫ್ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ, ಅವಳಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪಡೆದ ದಂಪತಿಯ ಸಂಭ್ರಮ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲೇ ಮರೆಯಾಗಿದೆ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಎದುರಾದ ಸಣ್ಣ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಯೊಂದರ ತಪಾಸಣೆಗಾಗಿ ವೈದ್ಯರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿದಾಗ, ಮಕ್ಕಳ ಕೆಲವು ದೈಹಿಕ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಪೋಷಕರಿಗೆ ಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ವೈದ್ಯರು ಸಮಗ್ರ ಜಿನೆಟಿಕ್ ಪ್ರೊಫೈಲಿಂಗ್ (DNA Test) ಮಾಡಲು ಸೂಚಿಸಿದ್ದರು.
ಆದರೆ, ಡಿಎನ್ಎ ವರದಿ ಬಂದಾಗ ಪೋಷಕರ ಕಾಲ ಕೆಳಗಿನ ಭೂಮಿ ಕುಸಿದಂತಾಗಿದೆ. ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಅವಳಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ, ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಯಾವುದೇ ಜೈವಿಕ ಲಿಂಕ್ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದು ದೃಢಪಟ್ಟಿದೆ. ಲ್ಯಾಬೊರೇಟರಿ ಪ್ರೊಟೊಕಾಲ್ಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೈಫಲ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಕ್ಲಿನಿಕ್ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಬೇರೆ ದಂಪತಿಯ ಭ್ರೂಣಗಳನ್ನು ಇವರಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಪೋಷಕರು ಆರೋಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಮ್ಯಾನೇಜ್ಮೆಂಟ್ನ ಮೌನ ಮತ್ತು ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿತನ
ಈ ಇಡೀ ಘಟನೆಯಿಂದ ತೀವ್ರ ಮಾನಸಿಕ ಆಘಾತಕ್ಕೊಳಗಾದ ಪೋಷಕರು, ಈ ಎಡವಟ್ಟು ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸಿತು ಎಂಬ ಸ್ಪಷ್ಟನೆಗಾಗಿ ಐವಿಎಫ್ ಕೇಂದ್ರದ ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿ ಮತ್ತು ಭ್ರೂಣವಿಜ್ಞಾನ (Embryology) ತಂಡವನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಸಂಪರ್ಕಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಆಂತರಿಕ ಲಾಗ್ಗಳು, ಕ್ರಾಸ್-ವೆರಿಫಿಕೇಶನ್ ಡೇಟಾ ಮತ್ತು ವೈದ್ಯಕೀಯ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವಂತೆ ಗೋಗರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಕಡೆಯಿಂದ ಯಾವುದೇ ಅಧಿಕೃತ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಸಿಗದೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮೌನ ವಹಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದರಿಂದ ಬೇಸತ್ತ ದಂಪತಿ, ತಮಗೆ ನ್ಯಾಯ ಬೇಕು ಮತ್ತು ಕ್ಲಿನಿಕ್ನ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯ ವಿರುದ್ಧ ತನಿಖೆಯಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಕೋರಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಕಾನೂನು ತಜ್ಞರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ:
“ಭಾರತದ ಅಸಿಸ್ಟೆಡ್ ರಿಪ್ರೊಡಕ್ಟಿವ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ (ನಿಯಂತ್ರಣ) ಕಾಯ್ದೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಗ್ಯಾಮೆಟ್ಗಳನ್ನು (ಶುಕ್ರಾಣು/ಅಂಡಾಣು) ನಿರ್ವಹಿಸುವಾಗ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಂತದಲ್ಲೂ ಇಬ್ಬರು ಸ್ವತಂತ್ರ ಭ್ರೂಣವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಸಹಿ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಬಾರ್ಕೋಡಿಂಗ್ ಬಳಸಬೇಕು. ಈ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.”
ಈ ಹಿಂದೆಯೂ ನಡೆದಿತ್ತು ₹1.5 ಕೋಟಿ ದಂಡದ ಇತಿಹಾಸ!
ಭಾರತದ ಅತ್ಯಂತ ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಫರ್ಟಿಲಿಟಿ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಘಟನೆ ಇದೇ ಮೊದಲೇನಲ್ಲ. ಈ ಹಿಂದೆ ದೆಹಲಿಯ ಪ್ರಮುಖ ಕ್ಲಿನಿಕ್ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಡಿಎನ್ಎ ಅದಲು-ಬದಲು ಪ್ರಕರಣ ನಡೆದಿತ್ತು. ಆಗ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗ್ರಾಹಕ ವಿವಾದಗಳ ಪರಿಹಾರ ಆಯೋಗವು (NCDRC) ಆ ಕ್ಲಿನಿಕ್ಗೆ ಭಾರಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ 1.5 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ದಂಡ ವಿಧಿಸಿ ಐತಿಹಾಸಿಕ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿತ್ತು. ಆ ಘಟನೆಯ ನಂತರ ಕೇಂದ್ರ ಆರೋಗ್ಯ ಸಚಿವಾಲಯವು ಪರವಾನಗಿ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಕಠಿಣಗೊಳಿಸಿದ್ದರೂ, ಉಪನಗರಗಳಲ್ಲಿನ ಸಣ್ಣ ಕ್ಲಿನಿಕ್ಗಳಲ್ಲಿ ಇವುಗಳ ಜಾರಿ ಇನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಜ್ಞರು ಕಳವಳ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಮುಂದೇನು?
ಈ ಪ್ರಕರಣವು ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ನೈತಿಕವಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ:
ಪ್ರಸ್ತುತ ದಂಪತಿಯ ನಿಜವಾದ ಜೈವಿಕ ಭ್ರೂಣಗಳು (Embryos) ಯಾರಿಗೆ ಹೋಗಿವೆ?
ಮಕ್ಕಳ ಪೋಷಕತ್ವದ ಹಕ್ಕು ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಚೌಕಟ್ಟುಗಳು ಯಾರ ಪರವಾಗಿರಲಿವೆ?
ಆರೋಗ್ಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಇಂತಹ ಗಂಭೀರ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಲೋಪಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ‘ಅಚಾತುರ್ಯ’ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸದೆ, ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದಷ್ಟೇ ತೀವ್ರ ಅಪರಾಧ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಮೊಕದ್ದಮೆ ಹೂಡಬೇಕು ಎಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಹೋರಾಟ ಏನಾದರೂ ಆಗಲಿ, ತಾವು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಾಕುತ್ತಿರುವ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲಿನ ಮಮತೆ ತಮಗೆ ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ಪೋಷಕರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವರಿಗೆ ಆಗಿರುವ ಮಾನಸಿಕ ಯಾತನೆಗೆ ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
