ನವದೆಹಲಿ: 2028 ರಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಿರುವ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆ ಶೃಂಗಸಭೆಯ (COP33) ಆತಿಥ್ಯ ವಹಿಸುವ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಯನ್ನು ಭಾರತ ಹಿಂಪಡೆದಿದೆ. ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಅವರು 2023 ರಲ್ಲಿ ದುಬೈನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸಿಒಪಿ28 (COP28) ಶೃಂಗಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತವು 2028 ರ ಸಮ್ಮೇಳನವನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಲು ಸಿದ್ಧವಿದೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಈಗ ಈ ನಿರ್ಧಾರದಿಂದ ಭಾರತ ಹಿಂದೆ ಸರಿದಿರುವುದು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
ಹಿನ್ನೆಲೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳು:
-
ಅಧಿಕೃತ ಪತ್ರ: ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆ ಸಚಿವಾಲಯವು ಏಪ್ರಿಲ್ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಗೆ (UNFCCC) ಪತ್ರ ಬರೆದಿದ್ದು, “2028 ರ ಬದ್ಧತೆಗಳ ಮರುಪರಿಶೀಲನೆಯ” ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಆತಿಥ್ಯದ ಬಿಡ್ ಅನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯುತ್ತಿರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದೆ.
-
ನಾಯಕತ್ವದ ಸ್ಥಾನಮಾನ: ಭಾರತವು ಜಾಗತಿಕ ದಕ್ಷಿಣದ (Global South) ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಧ್ವನಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಈ ನಿರ್ಧಾರ ಹೊರಬಂದಿದೆ.
-
ಇತರ ಸ್ಪರ್ಧಿಗಳು: ಭಾರತ ಹಿಂದೆ ಸರಿದಿರುವುದರಿಂದ, ಈ ಆತಿಥ್ಯ ವಹಿಸಲು ಈಗ ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾ ಪ್ರಮುಖ ಸ್ಪರ್ಧಿಯಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ.
ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಲು ಕಾರಣಗಳೇನು? (ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ):
ವರದಿಗಳು ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ತಜ್ಞರ ಪ್ರಕಾರ, ಭಾರತ ಈ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಕೆಲವು ಸಂಭವನೀಯ ಕಾರಣಗಳು ಹೀಗಿವೆ:
-
ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಹೊರೆ: ಇಂತಹ ಬೃಹತ್ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಮ್ಮೇಳನವನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಲು ಭಾರಿ ಪ್ರಮಾಣದ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ವೆಚ್ಚದ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ.
-
ರಾಜಕೀಯ ಸಮಯ: 2028 ರ ಸಮಯವು 2029 ರ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಚುನಾವಣೆಗಳಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಿರುವುದರಿಂದ, ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಗಮನವು ದೇಶೀಯ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳ ಕಡೆಗೆ ಇರಲಿ ಎಂಬ ಉದ್ದೇಶವಿರಬಹುದು.
-
ತೈಲ ಬೆಲೆ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಒತ್ತಡ: ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ತೈಲ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಆರ್ಥಿಕ ಸವಾಲುಗಳ ನಡುವೆ, ಭಾರತವು ತನ್ನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಹವಾಮಾನ ಬದ್ಧತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸರಿದೂಗಿಸುವತ್ತ ಗಮನ ಹರಿಸುತ್ತಿದೆ.
-
ಹೆಚ್ಚಿನ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳ ಭಯ: ಆತಿಥ್ಯ ವಹಿಸುವ ದೇಶದ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹವಾಮಾನ ಗುರಿಗಳನ್ನು (Emission Targets) ತಲುಪುವಂತೆ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಒತ್ತಡ ಹೆಚ್ಚಿರಬಹುದು.
ಪರಿಣಾಮಗಳೇನು?
-
ಜಾಗತಿಕ ವೇದಿಕೆ: ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಇದೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಅವಕಾಶವಾಗಿತ್ತು. ಇದರಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿದಿರುವುದು ಹವಾಮಾನ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕತೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟದ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು.
-
ಬದ್ಧತೆಗಳ ಮೇಲಿನ ವಿಶ್ವಾಸ: ಭಾರತವು ಇತ್ತೀಚೆಗಷ್ಟೇ ತನ್ನ ಹೊಸ ಹವಾಮಾನ ಗುರಿಗಳನ್ನು (NDCs) ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದು, 2035 ರ ವೇಳೆಗೆ ಶೇ. 60 ರಷ್ಟು ವಿದ್ಯುತ್ ಅನ್ನು ಪಳೆಯುಳಿಕೆ ರಹಿತ ಮೂಲಗಳಿಂದ ಪಡೆಯುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ. ಆತಿಥ್ಯದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿದರೂ, ತನ್ನ ಈ ಗುರಿಗಳನ್ನು ತಲುಪುವಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಬದ್ಧವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಸರ್ಕಾರ ಹೇಳಿದೆ.
ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಯು ಭಾರತದ ಪರಿಸರ ನೀತಿಯಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಕಾರ್ಯತಂತ್ರದ ಬದಲಾವಣೆಯಾಗಿ (Strategic Shift) ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದು, ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಾರತವು ಆತಿಥ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಜಾರಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುವ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿದೆ.
