ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಾವು ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆ ಅಥವಾ ಕಚೇರಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದಾಗ ಮಾಲೀಕರು 11 ತಿಂಗಳ ಅವಧಿಗೆ ಬಾಡಿಗೆ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಇದು 11 ತಿಂಗಳಿಗೇ ಏಕೆ ಇರುತ್ತದೆ? 12 ತಿಂಗಳು ಅಂದರೆ ಒಂದು ವರ್ಷ ಪೂರ್ತಿ ಏಕೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನೀವು ಎಂದಾದರೂ ಯೋಚಿಸಿದ್ದೀರಾ? ಇದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಕಾನೂನು ಕಾರಣವಿದೆ.
ನೋಂದಣಿ ಕಾಯ್ದೆಯ ಪ್ರಭಾವ:
ಭಾರತೀಯ ನೋಂದಣಿ ಕಾಯ್ದೆ (Indian Registration Act), 1908ರ ಪ್ರಕಾರ, ಯಾವುದೇ ಆಸ್ತಿಯ ಬಾಡಿಗೆ ಅಥವಾ ಗುತ್ತಿಗೆ ಒಪ್ಪಂದವು 12 ತಿಂಗಳು ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅವಧಿಗೆ ಇದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಸಬ್ ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ನೋಂದಣಿ (Registration) ಮಾಡಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
11 ತಿಂಗಳ ಒಪ್ಪಂದದ ಹಿಂದಿನ ಲಾಭಗಳು:
ನೋಂದಣಿ ವೆಚ್ಚದ ಉಳಿತಾಯ: ಒಪ್ಪಂದವು 12 ತಿಂಗಳು ದಾಟಿದರೆ ಸ್ಟಾಂಪ್ ಡ್ಯೂಟಿ (Stamp Duty) ಮತ್ತು ನೋಂದಣಿ ಶುಲ್ಕವನ್ನು ಪಾವತಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಬಾಡಿಗೆಯ ಮೊತ್ತಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ರೂಪಾಯಿಗಳಾಗಬಹುದು. 11 ತಿಂಗಳ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಈ ಹೆಚ್ಚಿನ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬಹುದು.
ಸಮಯದ ಉಳಿತಾಯ: ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ ಕಚೇರಿಗೆ ಹೋಗಿ ನೋಂದಣಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಪೂರೈಸಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಸಮಯ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. 11 ತಿಂಗಳ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಕೇವಲ ನೋಟರಿ ಮಾಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅಥವಾ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸ್ಟಾಂಪ್ ಪೇಪರ್ನಲ್ಲಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬಹುದು.
ಬಾಡಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಳದ ಸುಲಭ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ: ಪ್ರತಿ 11 ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಹೊಸ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ದರಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಬಾಡಿಗೆಯನ್ನು ಪರಿಷ್ಕರಿಸಲು (ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಶೇ. 5 ರಿಂದ 10 ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಳ) ಮಾಲೀಕರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ.
ಕಾನೂನು ರಕ್ಷಣೆ: ಒಂದು ವೇಳೆ ಬಾಡಿಗೆದಾರರು ಮನೆ ಖಾಲಿ ಮಾಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದರೆ, ನೋಂದಾಯಿತ ದೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಒಪ್ಪಂದಗಳಿದ್ದಾಗ ಕಾನೂನು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿರುತ್ತವೆ. 11 ತಿಂಗಳ ಒಪ್ಪಂದವು ಮಾಲೀಕರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ನಮ್ಯತೆಯನ್ನು (Flexibility) ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕೆ: 11 ತಿಂಗಳ ಒಪ್ಪಂದವು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿದ್ದರೂ, ವಿವಾದಗಳ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನೋಂದಾಯಿತ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಇರುವಷ್ಟು ಬಲವಾದ ಕಾನೂನು ಮಾನ್ಯತೆ ಇದಕ್ಕೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ, ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಹಣ ಮತ್ತು ಸಮಯ ಉಳಿಸಲು ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ.
