ನವದೆಹಲಿ: ಭಾರತವು ಪ್ರಸ್ತುತ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಭೀಕರ ಶಾಖದ ಅಲೆ ಮತ್ತು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಕ್ರಮಗಳಿಂದ ಎದುರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ದೇಶದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ನೀತಿಗಳು, ನಗರಾಡಳಿತ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಚರ್ಚೆಗಳಲ್ಲಿ ‘ಹವಾಮಾನ ಸ್ಥಿತಿಸ್ಥಾಪಕತ್ವ’ವನ್ನು (Climate Resilience) ಹಾಸುಹೊಕ್ಕಾಗಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಪರಿಸರ ತಜ್ಞರು ಮತ್ತು ಚಿಂತಕರು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
ಕೇವಲ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಕಾಡುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಬದಲು, ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಖವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ‘ಕೂಲ್ ರೂಫ್’ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಸಿರು ಹೊದಿಕೆ ಮತ್ತು ಜಲಮೂಲಗಳ ಪುನಶ್ಚೇತನಕ್ಕೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕು.
ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆಯು ಕೇವಲ ಪರಿಸರ ಇಲಾಖೆಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಬಾರದು. ಕೃಷಿ, ಕೈಗಾರಿಕೆ, ಮತ್ತು ಸಾರಿಗೆ ಇಲಾಖೆಗಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಿರ್ಧಾರದಲ್ಲೂ ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯ ಅಂಶಗಳು ಇರಲೇಬೇಕು.
ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆಯು ಕೇವಲ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ವಿಷಯವಾಗದೆ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ದೈನಂದಿನ ಚರ್ಚೆಯ ಭಾಗವಾಗಬೇಕು. ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಸರ ಕಾಳಜಿಯ ವಿಷಯಗಳು ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ಬರಬೇಕು.
2026ರ ಬೇಸಿಗೆಯು ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾಗಿದ್ದು, ದೇಶದ ಹಲವು ನಗರಗಳು 45 ಡಿಗ್ರಿ ಸೆಲ್ಸಿಯಸ್ಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ತಾಪಮಾನ ದಾಖಲಿಸುತ್ತಿವೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲಲ್ಲದೆ, ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಮತ್ತು ಕೃಷಿಯ ಮೇಲೆಯೂ ಗಂಭೀರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತಿದೆ. ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಕ್ರಮಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕಾ ಕ್ರಮಗಳೇ ಲಾಭದಾಯಕ ಎಂದು ವರದಿಗಳು ತಿಳಿಸಿವೆ.
