ಬೆಂಗಳೂರು: ಇಂದಿನ ಡಿಜಿಟಲ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಮೊಬೈಲ್ ಮತ್ತು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಪರದೆಗಳಿಗೆ (Screens) ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದು ಭಾರತೀಯ ಪೋಷಕರಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಆತಂಕಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ನರವಿಜ್ಞಾನ ಸಂಸ್ಥೆ (NIMHANS) ನಡೆಸಿರುವ ಇತ್ತೀಚಿನ ಅಧ್ಯಯನವೊಂದು, ಪೋಷಕರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಸಮಯವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ ಅಸಹಾಯಕರಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿದೆ.
ಅಧ್ಯಯನದ ಮುಖ್ಯಾಂಶಗಳು:
‘ಇಂಡಸ್ಟ್ರಿಯಲ್ ಸೈಕಿಯಾಟ್ರಿ ಜರ್ನಲ್’ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಲಿರುವ ಈ ಸಂಶೋಧನೆಯಲ್ಲಿ 424 ಪೋಷಕರನ್ನು ಸಮೀಕ್ಷೆಗೊಳಪಡಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ಈ ಕೆಳಗಿನ ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸುವ ಮಾಹಿತಿ ಹೊರಬಿದ್ದಿದೆ:
ಮಿತಿ ಮೀರಿದ ಬಳಕೆ: 5 ವರ್ಷದೊಳಗಿನ 66.4% ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು 5 ವರ್ಷ ಮೇಲ್ಪಟ್ಟ 57.86% ಮಕ್ಕಳು ನಿಗದಿತ ಮಿತಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಮೊಬೈಲ್ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಗಂಟೆಗಳು: ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಳಕೆಯ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ, ಸಣ್ಣ ಮಕ್ಕಳು ದಿನಕ್ಕೆ ಸರಾಸರಿ 3.78 ಗಂಟೆ ಹಾಗೂ ಹಿರಿಯ ಮಕ್ಕಳು 4.69 ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮುಂದೆ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಪೋಷಕರ ಪ್ರಭಾವ: ಕೇವಲ ಮಕ್ಕಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಪೋಷಕರು ಕೂಡ ದಿನಕ್ಕೆ ಸರಾಸರಿ 5.47 ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಮಕ್ಕಳ ವರ್ತನೆಯ ಮೇಲೆ ನೇರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತಿದೆ.
ಪೋಷಕರ ಪ್ರಮುಖ ಆತಂಕಗಳೇನು?
ಸಮೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ ಶೇ. 45ರಷ್ಟು ಪೋಷಕರು “ನಿಯಂತ್ರಣ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದು” ತಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಮೊಬೈಲ್ ಕಿತ್ತುಕೊಂಡಾಗ ಅವರು ಸಿಡುಕುವುದು, ಹಠ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ನಿದ್ರಾಹೀನತೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ದೈಹಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆ ಕಡಿಮೆ ಆಗುತ್ತಿರುವುದು ಮತ್ತು ಊಟ ಮಾಡುವಾಗಲೂ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಬೇಕೆಂದು ಹಠ ಹಿಡಿಯುವುದು ಪೋಷಕರ ನಿದ್ದೆಗೆಡಿಸಿದೆ.
ಮೊಬೈಲ್ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಷೇಧ ಪರಿಹಾರವಲ್ಲ
ಅಧ್ಯಯನದ ಸಹ-ಲೇಖಕ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಹಾನ್ಸ್ನ ಸಹಾಯಕ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ ಡಾ. ರಾಜೇಶ್ ಕುಮಾರ್ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ, ಮೊಬೈಲ್ ಅನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಷೇಧಿಸುವುದು ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮವಲ್ಲ.
“ಇಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆನ್ಲೈನ್ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ಅಸೈನ್ಮೆಂಟ್ಗಳು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿವೆ. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮೊಬೈಲ್ ಕಿತ್ತುಕೊಂಡರೆ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಸ್ವಭಾವ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಬದಲಿಗೆ, ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಸಮಯವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಪರ್ಯಾಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ತೊಡಗಿಸುವುದು ಉತ್ತಮ,” ಎಂದು ಅವರು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.
ಪೋಷಕರಿಗೆ ಬೇಕಿದೆ ತರಬೇತಿ
ಶೇ. 55ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಪೋಷಕರು ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲು ತಮಗೆ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಹಾನ್ಸ್ ತಂಡವು ಪೋಷಕರಿಗೆ ಸೈಬರ್ ಸಾಕ್ಷರತೆ, ಸಂವಹನ ಕೌಶಲ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ವರ್ತನೆಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವ ಕುರಿತು ವಿಶೇಷ ತರಬೇತಿ ನೀಡಲು ಮುಂದಾಗಿದೆ.
ತೀರ್ಮಾನ: ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಾಧನಗಳು ಕಲಿಕೆಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳ ಅತಿಯಾದ ಬಳಕೆ ವ್ಯಸನವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಪೋಷಕರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರೂ ಡಿಜಿಟಲ್ ಶಿಸ್ತನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಇಂದಿನ ತುರ್ತು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.
