ಸುಡು ಬಿಸಿಲಿನ ನಂತರ ಸುರಿಯುವ ಮೊದಲ ಮಳೆ ತರುವ ಆ ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅಪಾರ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಆನಂದ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಈ ಸುವಾಸನೆ ನಮಗೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಆಪ್ತವಾಗಲು ಕೇವಲ ಭಾವನೆಗಳಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅದ್ಭುತ ಸಂಯೋಜನೆ ಕಾರಣ. ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಈ ವಿದ್ಯಮಾನವನ್ನು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಸಂಶೋಧಿಸಿ ಕೆಲವು ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದ್ದಾರೆ.
1964ರಲ್ಲಿ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಈ ಹೆಸರನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಗ್ರೀಕ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ‘ಪೆಟ್ರಾ’ ಎಂದರೆ ಕಲ್ಲು ಮತ್ತು ‘ಐಕೋರ್’ ಎಂದರೆ ದೇವತೆಗಳ ರಕ್ತ ಎಂದರ್ಥ. ಅಂದರೆ ‘ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಬರುವ ದಿವ್ಯ ಸುಗಂಧ’ ಎಂದೇ ಇದರ ಅರ್ಥ.
ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ‘ಆಕ್ಟಿನೊಮೈಸೆಟ್ಸ್’ ಎಂಬ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಇವು ಭೂಮಿ ಒಣಗಿದಾಗ ಸಣ್ಣ ಕಣಗಳನ್ನು (Spores) ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಮಳೆ ಬಿದ್ದಾಗ ಈ ಕಣಗಳು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡು ‘ಜಿಯೋಸ್ಮಿನ್’ ಎಂಬ ರಾಸಾಯನಿಕವನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಈ ಜಿಯೋಸ್ಮಿನ್ ಅಂಶವೇ ನಮಗೆ ಆ ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸಸ್ಯಗಳು ಒಂದು ಬಗೆಯ ತೈಲವನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ, ಇದು ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ಬಂಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೀರಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಮಳೆ ಹನಿಗಳು ಬಿದ್ದಾಗ ಈ ತೈಲವು ಜಿಯೋಸ್ಮಿನ್ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹರಡಿ ಅದ್ಭುತ ಸುವಾಸನೆ ಬೀರುತ್ತದೆ.
ಮಳೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಮಿಂಚು ಬಂದಾಗ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿರುವ ಆಮ್ಲಜನಕವು ಓಝೋನ್ ಆಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಓಝೋನ್ನ ಘಾಟು ವಾಸನೆಯೂ ಪೆಟ್ರಿಕೋರ್ಗೆ ಒಂದು ವಿಭಿನ್ನ ಛಾಯೆ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಈ ವಾಸನೆ ನಮಗೆ ಏಕೀ ಅಡಿಕ್ಟಿವ್ (Addictive)?
ಮಾನವನ ಅದ್ಭುತ ಶಕ್ತಿ: ಮನುಷ್ಯನ ಮೂಗು ಜಿಯೋಸ್ಮಿನ್ ವಾಸನೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವಲ್ಲಿ ಶಾರ್ಕ್ ಮೀನು ರಕ್ತವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಶಕ್ತಿಯುತವಾಗಿದೆ! ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಶತಕೋಟಿ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ಭಾಗ ಜಿಯೋಸ್ಮಿನ್ ಇದ್ದರೂ ನಮ್ಮ ಮೂಗು ಅದನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಪತ್ತೆ ಮಾಡಬಲ್ಲದು.
ಮಾನವ ವಿಕಾಸದ ಹಂತದಲ್ಲಿ, ಮಳೆಯ ವಾಸನೆಯು ನೀರು ಮತ್ತು ಆಹಾರದ ಲಭ್ಯತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ, ಮಳೆಯ ವಾಸನೆ ಕಂಡಾಗ ನಮ್ಮ ಮೆದುಳು ಅರಿವಿಲ್ಲದೆಯೇ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ.
ನೆನಪುಗಳ ಬೆಸುಗೆ: ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆಯು ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪುಗಳನ್ನು (Nostalgia) ಮರುಕಳಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಇದು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ನಮಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ನೀಡುತ್ತದೆ.
