ನವದೆಹಲಿ: ಕಳೆದ 11 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ‘ವೆಜಿಟೇಟಿವ್ ಸ್ಟೇಟ್’ನಲ್ಲಿ (ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನ ಸ್ಥಿತಿ) ಹಾಸಿಗೆ ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಹರೀಶ್ ರಾಣಾ ಅವರ ಪೋಷಕರ ಸುದೀರ್ಘ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಕೊನೆಗೂ ಜಯ ಸಿಕ್ಕಿದೆ. ಹರೀಶ್ ರಾಣಾ ಅವರಿಗೆ ‘ಪ್ಯಾಸಿವ್ ಯೂಥನೇಷಿಯಾ’ (Passive Euthanasia – ಪರೋಕ್ಷ ದಯಾಮರಣ) ನೀಡಲು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದ್ದು, ಆ ಮೂಲಕ ಅವರಿಗೆ “ಗೌರವಯುತವಾಗಿ ಸಾಯುವ ಹಕ್ಕನ್ನು” ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದಿದೆ.
ಯಾರು ಈ ಹರೀಶ್ ರಾಣಾ?
2013ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಒಂದು ದುರದೃಷ್ಟಕರ ಅಪಘಾತದಲ್ಲಿ ಹರೀಶ್ ರಾಣಾ ಅವರ ತಲೆಗೆ ತೀವ್ರ ಪೆಟ್ಟಾಗಿತ್ತು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹಾಸಿಗೆ ಹಿಡಿದಿದ್ದು, ಯಾವುದೇ ಚಲನವಲನವಿಲ್ಲದೆ ಕೇವಲ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಉಪಕರಣಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಜೀವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಗನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಲಾರದ ಪೋಷಕರು, ಅವರಿಗೆ ದಯಾಮರಣ ನೀಡುವಂತೆ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರಿದ್ದರು.
ಏನಿದು ‘ಪ್ಯಾಸಿವ್ ಯೂಥನೇಷಿಯಾ’ (Passive Euthanasia)?
ದಯಾಮರಣದಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಎರಡು ವಿಧಗಳಿವೆ. ಅವುಗಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಹೀಗಿದೆ:
ಪ್ಯಾಸಿವ್ ಯೂಥನೇಷಿಯಾ (ಪರೋಕ್ಷ ದಯಾಮರಣ): ರೋಗಿಯನ್ನು ಬದುಕಿಸಿಡಲು ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಕೃತಕ ಜೀವರಕ್ಷಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು (ಉದಾಹರಣೆಗೆ: ವೆಂಟಿಲೇಟರ್, ಫೀಡಿಂಗ್ ಟ್ಯೂಬ್) ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು. ಅಂದರೆ, ಸಾವು ಸಂಭವಿಸಲು ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದು. ಭಾರತದಲ್ಲಿ 2018ರಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಇದನ್ನು ಕಾನೂನುಬದ್ಧಗೊಳಿಸಿದೆ.
ಆಕ್ಟಿವ್ ಯೂಥನೇಷಿಯಾ (ನೇರ ದಯಾಮರಣ): ರೋಗಿಯ ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವಂತಹ ಚುಚ್ಚುಮದ್ದು ಅಥವಾ ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದು. ಇದು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಈಗಲೂ ಕಾನೂನುಬಾಹಿರ.
ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ನೀಡಿದ ಪ್ರಮುಖ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಗಳು:
ಹರೀಶ್ ರಾಣಾ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಕೆಲವು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ಸೂಚಿಸಿದೆ:
ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮಂಡಳಿ: ತಜ್ಞ ವೈದ್ಯರ ಸಮಿತಿಯು ರೋಗಿಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಅವರು ಗುಣಮುಖರಾಗುವ ಯಾವುದೇ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ದೃಢಪಡಿಸಬೇಕು.
ಗೌರವಯುತ ವಿದಾಯ: ಜೀವರಕ್ಷಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಅತ್ಯಂತ ಮಾನವೀಯವಾಗಿ ಮತ್ತು ರೋಗಿಗೆ ನೋವಾಗದಂತೆ ನಡೆಯಬೇಕು.
ಪೋಷಕರ ಸಮ್ಮತಿ: ಪೋಷಕರು ಅಥವಾ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಪಾಲಕರು ಈ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮ್ಮತಿ ನೀಡಿರಬೇಕು.
