ಇಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅನೇಕರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಇರುತ್ತದೆ: ತಂದೆಯ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪುತ್ರಿಯರಿಗೆ ಹಕ್ಕು ಇದೆಯೇ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲವೇ? ಕಾನೂನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ತಂದೆಯ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪುತ್ರಿಯರಿಗೂ ಪುತ್ರರಷ್ಟೇ ಸಮಾನವಾದ ಹಕ್ಕಿದೆ. ಹಿಂದೂ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ (ತಿದ್ದುಪಡಿ) ಕಾಯ್ದೆ, 2005 ಜಾರಿಗೆ ಬಂದ ನಂತರ ಭಾರತೀಯ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಬದಲಾವಣೆಯಾಗಿದೆ. ಇದರ ಅನ್ವಯ ಮಗಳು ವಿವಾಹಿತಳಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲದಿರಲಿ, ಆಕೆಗೆ ಪೂರ್ವಜರ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಸಿದ್ಧ ಹಕ್ಕು ಲಭ್ಯವಿದೆ.
ಆದಾಗ್ಯೂ, ಕೆಲವು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಪುತ್ರಿಯರಿಗೆ ತಂದೆಯ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಲು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಅಂಶ. ಭವಿಷ್ಯದ ವಿವಾದಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಸುರಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಈ ಕೆಳಗಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿರುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ:
ಸ್ವಯಾರ್ಜಿತ ಆಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಉಯಿಲು (Will) ನಿಯಮ
ಒಬ್ಬ ತಂದೆ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಕಷ್ಟಾರ್ಜಿತ ಹಣದಿಂದ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಖರೀದಿಸಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಯಾರಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು ಎಂಬ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಧಿಕಾರ ಅವರಿಗೆ ಇರುತ್ತದೆ.
ತಂದೆಯು ತನ್ನ ಸ್ವಯಾರ್ಜಿತ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ಪುತ್ರರಿಗೆ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಮೂರನೇ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಉಯಿಲು (Will) ಮೂಲಕ ಬರೆದಿದ್ದರೆ, ಪುತ್ರಿಯರು ಅದರ ಮೇಲೆ ಹಕ್ಕು ಚಲಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಪೂರ್ವಜರ ಆಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಹಕ್ಕು
ತಾತ ಅಥವಾ ಮುತ್ತಾತಂದಿರ ಕಾಲದಿಂದ ಬಂದ ಪೂರ್ವಜರ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪುತ್ರಿಯರಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಹಕ್ಕು ಇರುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ತಂದೆಯು ಉಯಿಲು ಮೂಲಕವೂ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಒಂದು ವೇಳೆ ಪೂರ್ವಜರ ಆಸ್ತಿಯು ಡಿಸೆಂಬರ್ 20, 2004 ಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಕಾನೂನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೆಯಾಗಿದ್ದರೆ (Partitioned), ಹೊಸ ಕಾನೂನಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಆಸ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಹಕ್ಕು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
2005ರ ತಿದ್ದುಪಡಿಯ ನಂತರ ಪುತ್ರಿಯರು ‘ಕೊಪಾರ್ಸೆನರ್’ (ಸಹ-ಹಕ್ಕುದಾರರು) ಆಗಿದ್ದಾರೆ, ಇದು ಅವರಿಗೆ ಪುತ್ರರಂತೆಯೇ ಸಮಾನ ಹಕ್ಕನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಧರ್ಮ ಬದಲಾವಣೆ ಮತ್ತು ಹಕ್ಕು ತ್ಯಾಗ
ಒಬ್ಬ ಪುತ್ರಿ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ, ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಜರ ಆಸ್ತಿಯ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರದ ನಿಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಕಾನೂನು ತೊಡಕುಗಳು ಉಂಟಾಗಬಹುದು.
ಮಗಳು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಲಿಖಿತ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪಾಲನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ‘ತ್ಯಾಗ ಪತ್ರ’ (Relinquishment Deed) ಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿದ್ದರೆ, ಅವಳು ನಂತರ ಆ ಆಸ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಹಕ್ಕು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಉಪಯುಕ್ತ ಸಲಹೆಗಳು
ಆಸ್ತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಯಾವುದೇ ವಿವಾದಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು, ಯಾವಾಗಲೂ ರೆವೆನ್ಯೂ ದಾಖಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಉಯಿಲಿನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವಕೀಲರ ಮೂಲಕ ಪರಿಶೀಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.
ಕಾನೂನು ಈಗ ಲಿಂಗದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ತಾರತಮ್ಯ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಕಾನೂನು ಹಕ್ಕುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಜಾಗೃತರಾಗಿರಬೇಕು.
ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಆಸ್ತಿ ಹಂಚಿಕೆಯನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಪರಸ್ಪರ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಮತ್ತು ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ದಾಖಲಾತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾಡುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಸುರಕ್ಷಿತ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ.
